Przyjaciółka mojego faceta

- Czasem mam wrażenie, że żyję w jakimś dziwnym trójkącie - mówi Agnieszka, od dwóch lat mężatka. - Ja, mój mąż i ta jego przyjaciółka. Wiem, że Tomek mnie nie zdradza, ale dziwnie się czuję, kiedy on z nią spotyka się sam na sam, albo spędza godziny na pogaduszkach na Skypie.

Nie zdradził, ale…

Agnieszka nigdy się z Martą, singielką, nie zaprzyjaźniła. Owszem, spotykają się czasem, ale jakoś nie mają tematów do rozmów. Marta z jej mężem znają się jeszcze z liceum, studia w jednym mieście zbliżyły ich do siebie, nawet wspólnie wynajmowali mieszkanie przez jakiś czas. Razem chodzili na imprezy, są bardzo zżyci, ludzie często biorą ich za rodzeństwo.

         - Mąż nigdy nie ukrywał, że ma bliską przyjaciółkę, od razu wiedziałam, jakie relacje ich łączą, nie było żadnych niedomówień. Przyznał się nawet, że zdarzało się im nawet spać w jednym łóżku. Chyba by mi tego nie mówił, jakby miał coś do ukrycia?

Agnieszka wie, że przyjaźń z Martą jest dla jej męża ważna, nie chce stawiać go przed wyborem "ja albo ona". Jednak trudno jej tak całkiem pogodzić się z faktem, że w życiu jej męża jest druga kobieta. I że poświęca jej zbyt wiele czasu. Kiedyś nawet przeczytała archiwum ich rozmów na Skypie - nic szczególnego, on mówił o pracy, ona opowiadała o jakiejś imprezie, wymienili parę uwag o jakimś filmie. Niby nic, ale... z nią nie rozmawia o filmach. Prosiła go tylko, żeby nie rozmawiał z Martą o ich małżeńskich problemach, nie radził się jej, nie zwierzał. Obiecał, ale nie jest pewna, czy dotrzymuje słowa. Jakoś trudno jej uwierzyć, że nie pożali się po sprzeczce.

- Czasem wykrzyczałam mu w złości, że mu chyba na niej bardziej zależy niż na mnie, kiedy spędzał za dużo czasu na rozmowie z nią, bo właśnie rzucił ją chłopak. - Tak, jestem zazdrosna - mówi - która kobieta by nie była? Tomek cały czas mnie przekonuje, że nie mam powodów, ale on nie chce zrezygnować z przyjaźni, bo Marta była z nim w trudnych momentach jego życia, jak jeszcze się nie znaliśmy, kiedy miał problemy w pracy, zakładał swoją firmę, kiedy zmarł mu ojciec, więc teraz, jak mówi, nie widzi powodu, dla którego nie może być obok teraz, kiedy jest szczęśliwy. Staramy się o dziecko, może gdy zajdę w ciążę, ona przestanie być aż tak obecna w naszym życiu, może wtedy Tomek bardziej skupi się na mnie i maleństwie? Tylko boję się, że to ona będzie pierwszą osobą, do której zadzwoni, żeby podzielić się radością, że zostanie ojcem...

Obca kobieta w moim małżeństwie

Nie da się przecenić roli przyjaciół w życiu, to oni są dla nas wsparciem, dają nam siłę i poczucie bezpieczeństwa. Problem pojawia się, kiedy relacje przyjacielskie wchodzą w drogę relacjom partnerskim. Taka sytuacja jest trudniejsza zwykle dla kobiet. Nie jest łatwo im zaakceptować bliskość z inną kobietą, to że ukochana osoba ma z kimś wspólny świat, do którego one nie mają dostępu. I to, że wspólne sprawy, problemy związkowe mogą się stać udziałem kogoś trzeciego, że partner prywatnością dzielić się z kimś innym. Zwłaszcza, kiedy nie zna się tak dobrze tej osoby, kiedy przyjaciółkę męża zna się tylko z opowieści. Takie relacje mogą budzić niepokój i niepewność.

"Nie chcę, aby wchodził w przyjacielską relację z kobietą, której nie znam. Nie godzę się, aby omawiał z nią nasze życie, nasze problemy, aby zwierzał się z naszych intymności. Jeśli chce się zaprzyjaźnić z inną kobietą, niech zaprzyjaźni z nią także mnie. Czy pisząc powyższe wymagam czegoś nieosiągalnego, nadzwyczajnego?” – pisze blogerka to cząstka mnie

Ann79 zastanawia się nad postawą mężczyzn w takich wypadkach: "Dlaczego zamiast z żoną budować więź emocjonalną, jej mąż poświęca masę czasu innej kobiecie? Czy jemu coś się nie pomyliło?” Nie bez winy jej zdaniem jest przyjaciółka. "Nie ma rodziny, faceta? Chyba jej trochę za dużo, jest niedowartościowana i wchodzi w czyjeś życie z buciorami. Nie wierzę, że gdyby miała męża, byłaby szczęśliwa, gdyby ten tyle czasu poświęcał przyjaciółce!".

Przyjaciółka czy kochanka?

Kobietom łatwiej jest zaakceptować przyjaciela swojego partnera niż przyjaciółkę, choć on zapewnia, że między nimi nigdy nie było intymnych relacji. Nigdy nie było, ale czy to oznacza że nigdy nie będzie? Bo czy istnieje przyjaźń damsko-męska, która przy sprzyjających okolicznościach nie przerodzi się w coś więcej?

Jak przyznaje Skalar, facet natury nie oszuka. "Każdy z nas ma takie dni, kiedy myśli wackiem, nie przemęczając przy tym mózgu. Ja zawsze otaczałem się pięknymi kobietami, moje przyjaciółki również były bardzo atrakcyjne. Zapytałby ktoś, czy poszedłbyś z taką przyjaciółką do łóżka. Rozum mówi, że nie, to oczywiste, przecież to świństwo. A jaka jest prawda? Prawda jest taka, że facet będzie miał problem, żeby odmówić i nie wykorzystać okazji".

Jak cienka może być granica między przyjaźnią a romasem, przekonała się Mignonne. Zaprzyjaźniła się w pracy z kolegą, który ma żonę i kochankę. Z żoną właśnie się rozwodzi. Ona sama jest mężatką. Może z nim rozmawiać o wszystkim, o najbardziej intymnych sprawach, pracy, dziecku, marzeniach… W pewnym momencie zauważyła , że on chce czegoś więcej, niż tych rozmów. "To jest jak balansowanie na linie, stąpanie po bardzo kruchym lodzie. Ja nie mogę, nie chcę mu tego czegoś więcej dać. Ciężko było, kiedy sobie to uświadomiłam, jeszcze ciężej, kiedy przez moment poczułam, że ja mogę czuć to samo, co on" – pisze. Nie skusiła się jednak na "coś więcej", zwyciężyła miłość do męża, a jego miłość do niej dała jej siłę.

"Oboje wiemy, że kochamy osoby, z którymi jesteśmy związani, dobrze nam się ze sobą rozmawia i pracuje, szkoda by było niszczyć taką relację zaplątaniem się w jakiś zakręcony związek. Może zupełnie powinniśmy przestać się kontaktować, ale rzadko spotyka się kogoś, z kim można czuć się tak swobodnie i porozmawiać o wszystkim. To w tej relacji podoba mi się najbardziej". Jednak, jak sama przyznaje, są dla niej ważniejsze sprawy, nawet od takiej cudnej przyjaźni, i mąż jest zawsze na pierwszym miejscu.

Przyjaźń damsko-męska nie istnieje?

Pytanie czy żonaty lub pozostający w związku mężczyzna może mieć przyjaciółkę, nieodłącznie łączy się z pytaniem, czy istnieje prawdziwa i szczera przyjaźń damsko-męska. Wiele  osób biorących udział w dyskusji jest zdania, że nie. Psychosocial uważa, że jedna ze stron zawsze ma nadzieje na coś więcej. "Czasem musi upłynąć dużo czasu, żeby dotarło to do któregoś z nich. Jestem na 100 procent pewien, że przynajmniej raz zastanowi się, jakby to było z nim, nią, czy to wszystko to tylko przyjaźń, lub czy oczekuje czegoś więcej".

Majka twierdzi, to możliwe tylko w sytuacji gdy "przyjaciele" mieli już ze sobą kontakt fizyczny, kiedy są to np. byli małżonkowie, kochankowie. W innych przypadkach zawsze jest ciekawość, jak by to było, która przychodzi w najmniej oczekiwanym momencie. I zawsze przerodzi się w coś więcej.

Olka uważa, że taka przyjaźń, to często zakamuflowanie zdrady, a nawet jeśli nie, to i tak zwykle niszczy związek. "Wystarczy jakikolwiek konflikt z partnerką, facet idzie wypłakać się przyjaciółce, ona mówi, że uważa inaczej niż jego kobieta (choć gdyby była na jej miejscu pewnie zrobiłaby to samo) i wtedy on zaczyna myśleć, że jego partnerka jest gorsza. Natomiast gdy wyżali się facetowi, ten pewnie też powie, że zrobiłby inaczej, ale zaraz doda, że kobiety takie już są i związek na tym nie ucierpi".

Osoby, które twierdzą, że taka przyjaźń jest możliwa, przyznają, że to wymaga dojrzałości. Blogerka głosnemysli ma dwóch przyjaciół, każdy z nich ma swoją partnerkę. One akceptują z kolei ją, bo są pewne swoich związków. Darzą się sympatią i utrzymują kontakt.

"Żona chce być najważniejszą osobą w życiu swojego mężczyzny. Pragnie być dla niego wszystkim, żoną, kochanką, przyjaciółką, kumplem. Dlatego też wydaje mi się, że kobieca przyjaciółka mężczyzny nie może być ważniejsza niż jego żona/partnerka. Ważne też jest zaufanie i pewność swojego związku" - pisze.

Ja albo ona!

Kiedy kobiety czują zagrożenie, kiedy relacja ich partnera z przyjaciółką wydaje im się zbyt zażyła, wolą nie sprawdzać na własnej skórze, czy przyjaźń damsko-męska to prawda czy mit. Stawiają często ultimatum - zerwij z nią kontakty, pokaż, że ja jestem ważniejsza.

Taka sytuacja przytrafiła się Skalarowi. Miał dwie bardzo dobre przyjaciółki. Gdy poznał obecną kobietę swojego życia, ona oznajmiła mu, że nie wierzy w przyjaźń damsko-męską i postawiła go przed prostym, a jednocześnie bardzo trudnym wyborem: "ja albo one". Wybrał ją i do dziś są razem. Za dawnymi przyjaciółkami unika kontaktu, udaje że zniknął, umarł. Ale męczy go to, chociaż rozumie pobudki swojej partnerki.  

"Już dwa lata minęły, a ja nadal co pewien czas myślę o nich i o tej decyzji, mam ochotę z tego powodu napluć sobie w twarz przed lustrem. To cholernie boli i boli cały czas, wiem że od tego nie ucieknę, chyba że zawali się mój związek. I muszę przyznać że nie jestem uczuciowym typem człowieka, który martwi się jak powie komuś kilka brzydkich słów prawdy. A mimo to, odwrócenie się od przyjaźni boli" – pisze na blogu.

"Kiedy poprosiłam chłopaka o ograniczenie kontaktów z przyjaciółką rozpętała się awantura, a moje (w moim mniemaniu oczywiście uzasadnione) żale zostały skwitowane krótkim >>wezmę to pod uwagę<<, co ni mniej ni więcej miało znaczyć, że na wzięciu pod uwagę się skończy" – pisze Comacold. Nie ukrywa, że jej żale były spowodowane niepewnością związku. Chłopak całował się z tamtą już wcześniej, choć wtedy nie byli jeszcze parą, a blogerka boi się, że to się może powtórzyć. Nie spotykają się w trójkę,  pochodzą z różnych miast, ale jeżdżą do domów na święta i wakacje i wtedy chłopak widuje się z przyjaciółką. "Taka niepewność niszczy. Może kontakty się rozluźnią, kiedy tamta znajdzie sobie chłopaka? Czas pokaże..." – zastanawia się dziewczyna.

Czy jednak takie zabranianie może w czymś pomóc? Większość internatów jest zdania, że nie. Raczej może tylko pogorszyć relacje w związku.

Zdaniem blogerki glosnemysli to nie jest zdrowe podejście do sprawy. Dlaczego większość społeczeństwa właśnie w ten sposób widzi związki? Zakazywanie, nakazywanie, koniec wolności. Nie na tym to polega. Kobieta stając się żoną nie zyskuje władzy całkowitej nad mężczyzną i odwrotnie, mężczyzna stając się mężem nie zyskuje władzy absolutnej nad kobietą. I dlatego też żadne z nich nie ma prawa zakazywania czegokolwiek drugiej połówce! Żona co najwyżej może poinformować męża o niezadowoleniu z jego kontaktów z innymi kobietami i razem powinni coś zaradzić". Sama zna jednak przypadki, w których żony zakazują swoim mężczyznom kontaktu z innymi kobietami, "a oni jak dobrze wytresowane zwierzę schylają głowy i siadają przy nóżce swej pani". Zastanawia się, na jak długo taka tresura im wystarczy.

faukwadrat (ma przyjaciela, jak twierdzi bardzo porządnego  człowieka,  który nigdy nie zdradziłby ukochanej osoby) zastanawia się, z czego taki ewentualny zakaz może wynikać. "Nie z faktu, że ta męska świnia zdradza, tylko z racji naszych lęków, zmartwień i złego samopoczucia. Choć to raczej partner powinien wyjść z inicjatywą, że może to zrobić, że zrobi to sam z siebie, żeby tylko w jego związku wiodło się lepiej, bo kocha swoją partnerkę i jest gotów się poświęcić, to taka głośno wyrażona przez partnerkę potrzeba też nie jest przecież niczym niewłaściwym". Jeśli podstawą jest to, że kobieta czuje się źle, nie chce, by on widywał się z przyjaciółką bez niej, rozmawiał z nią  godzinami, miał z nią swoje tajemnice, swoje hermetyczne żarty, to powinna powiedzieć. "Czuję się z tym źle. Czuję się pominięta, czuję się obmawiana, czuję się niechciana, nieinteresująca". Jeśli przyjaciółka męża jest prawdziwą przyjaciółką, zrozumie troski jego partnerki.

Przede wszystkim to jednak mężczyzna powinien mieć odwagę powiedzieć przyjaciółce, że kobieta jego życia jest dla niego ważniejsza, że dla jej dobrego samopoczucia ogranicza kontakty. Kiedy przyjaciel faukwadrat przestał się odzywać z dnia na dzień, z powodu zazdrości dziewczyny, zrozumiała. "Nie miałam nawet pretensji. Żałuję tylko, że dla mnie nikt się na to nigdy nie zdobył" – mówi z żalem.

Tagi: Artykuły redakcyjne

Podziel się:

  Podpis (wymagane)

  E-mail (nie będzie publikowany)

  Witryna

Nie możesz odczytać kodu? Pokaż inny